1111

Çocuk Yetiştirirken Dengeyi Korumak

Çocuk büyütmek önemli bir denge işi. Biraz yemek yapmak gibi. Bir şeyleri fazla kaçırdığınızda yoğun, az koyduğunuzda tatsızlaşabiliyor. Bugün ben biraz fazla kaçırdıklarımızla ilgili konuşmak istedim.


Sevgi: Çocuğunuzu sevmenin bir sınırı olmalı mı derseniz kesinlikle olmamalı. Ancak bu sevgiyi gösterme biçimlerimizin kesinlikle sınırı olmalı. Çocuğu çok sevmek demek onun üzülmemesi için hayattaki her şeyi imkan dahiline sokmak demek değildir. Zaman zaman zorlanmasına ve bu zorlukların üstesinden gelmesine de izin vermek gerekir. Bu çocuğunuzu çok daha güçlü yapacaktır.


İlgi: Çocuğunuzun yaşı büyüdükçe size olan ihtiyacı ters orantılı olarak azalmaktadır. Biz ebeveynlerin, çocuğumuzun doğumuyla ona aktardığımız sonsuz ilgiyi yavaş yavaş azaltmamız gerekiyor. Fakat bu ilgiliyi geri çekmek bazen bizi de zorlayabiliyor. Çocuğunuzun tek başına bir şeyler yapabilmesine olanak tanımamak çocuğunuzun zaman zaman yetersizlik hissiyatını pekiştiriyor. Onunla ilgili olmak demek, bazen her şeyi birlikte yapmak ve onu asla yalnız bırakmamakla karıştırılıyor. Bu yüzden ilgi konusunda kendi yapabileceğini düşündüğümüz her konuda geride durabilmek ve bekleyebilmek kıymetlidir.


Övgü: Temel öğrenme prensibine göre bir insanın bir davranışı öğrenebilmesi için olumlu bir pekiştireç ile özdeştirmesi kıymetlidir. Ancak bu olumlu pekiştireçler abartılı ödüllere, abartılı övgülere doğru gidebiliyor. Bir süre sonra çocuk bunların bağımlısı haline gelip ne yapıyorsa bu övgü ve ödülleri almak için yapmaya çalışıyor. Bu konuda dengeyi korumak, çocuğu ödüllerle zehirlememek önemlidir. Sonucu değil, çabayı takdir etmek; dünyanın en güzel resmini yapmışsın demek yerine, elinden gelenin en güzelini yapmışsın diyebilmek bazen çocuk için çok daha doğru anlamlar ifade edebiliyor.


Uzman Klinik Psikolog Ece Kerim